Wstęp

Ukochani Czciciele Niepokalanej!

Bóg Ojciec obdarzył nasz piękny świat niezliczonym bogactwem kolorowych kwiatów. Chrystus był bardzo czuły na piękno świata przyrody. Wśród wszystkich kwiatów najpiękniejszym jest wdzięczność, niestety powiadają, że bardzo trudno go znaleźć. Czy rzeczywiście tak jest? Otóż kwiatem wdzięczności od dwóch tysięcy lat jest tylko i wyłącznie Kościół Święty. Kościół to ustawiczna wdzięczność, dziękczynienie składane Bogu Ojcu. Eucharystia to wdzięczność. Eucharystia to dziękczynienie. Ponieważ poza Kościołem Świętym nie ma Eucharystii, nie ma Jezusa eucharystycznego, dlatego też poza Kościołem nie ma ani wdzięczności ani dziękczynienia, nie ma również pojednania z Bogiem.

Człowiek uchrystusowiony pachnie wdzięcznością i dziękczynieniem. Chodzilibyśmy nadal po omacku wśród stworzeń Boga Ojca, gdyby Słowo Boże nie przyjęło za przyzwoleniem Niepokalanej naszego ludzkiego ciała, naszej ludzkiej natury, to znaczy przyjęło to, co stanowi człowieka niezależnie od kultury, rasy i płci, i dlatego jest organicznie złączone z każdym człowiekiem. Ten pamiętny dzień obchodzimy w liturgii 25 marca. To niesamowite zdarzenie ogłasza Kościół Święty całemu światu, gdy na Anioł Pański biją dzwony. Kochany Czytelniku „Zwycięstwa Niepokalanej”, zastanów się nad prostym pytaniem, a mianowicie, jakich słów używał Chrystus zwracając się do swojej Mamy? Dziecięce określenia matki są w każdym języku dwuczłonowe i przypominają bicie serca matki. Jeżeli Syn Boży rozwijał się jako człowiek w łonie Niepokalanej Matki, wtedy musiał również do swojej Matki mówić językiem zakochanego dziecka. Był i pozostał nieskończenie wdzięczny swojej Matce. „Niech mi się stanie według słowa twego” – mówi Niepokalana, dowiadując się, że za sprawą Ducha Świętego stanie się Matką Bożego Syna. „Oto ja służebnica Pańska” – to prawdziwa modlitwa wdzięczności. To prawdziwa modlitwa każdego z nas, dlatego odmawiaj Anioł Pański codziennie, rano, w południe i wieczorem. „Oto ja służebnica Pańska” – to modlitwa, której nauczył się Syn Boży od swojej Matki. Ona pojawiła się w historii przed Chrystusem, jako Mater Catholica. Ona wraz z Synem stanowiła doskonałą jedność, wraz z Nim tworzyła Osobę Mistyczną. Jest Ona prawzorem jedności Kościoła z Chrystusem. Chrystus i Kościół stanowią Osobę Mistyczną, czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego (nr 795), dlatego właśnie Kościół Święty to najpiękniejszy Kwiat wdzięczności. Gdzie Kościół Święty, tam zapach wdzięczności i dziękczynienia. Antoni J. Nowak OFM